Hoe homeopathische potenties werken is niet bekend, echter er zijn wel verschillende theorieën over de werking. Natuurkundige experimenten hebben structurele veranderingen in water aangetoond bij homeopathische potenties, waarbij dus een duidelijk verschil werd gezien tussen de gepotentieerde preparaten en controlepreparaten van alleen water. De gebruikte methoden hiervoor zijn o.a. lage temperatuur-thermoluminescentie, flux-calorimetrie, conductometrie (geleidsbaarheidmeting), Raman- en Ultra-Violet-spectroscopie en NMR (Nuclear Magnetic Resonance. Zonder hier in detail op deze methoden in te gaan, willen we wel noemen dat er verschillende onderzoeksgroepen zich met dit fundamenteel fysisch onderzoek bezighouden; deze wetenschappers zijn verenigd in de GIRI – Groupe International de Recherche sur L’Infinitésimal (int) en bestaat uit ongeveer 100 farmacologen, biologen, artsen, chemici en fysici. Publicaties vinden plaats in reguliere tijdschriften en daarnaast bestaat een International Journal of High Dilution Research. De Homeopathic Basic Research Experiments (HomBRex) Database bevat meer dan 1000 publicaties met 1400 experimenten.
Recent voorbeeld:
Homeopathische geneesmiddelen biofysisch bekeken; Fundamenteel onderzoek naar “hoge homeopathische verdunningen” samengevat in ECH poster.
Inleiding
Bij de bereiding van homeopathische producten wordt de uitgangstof stapsgewijs verdund en geschud. Dit proces wordt potentiëren of dynamiseren genoemd (zie poster: Dynamization). De hierbij ontstane hoge homeopathische verdunningen (ultra-high dilutions) reiken vaak voorbij het getal van Avogadro. Volgens de gangbare natuurkundige theorieën zijn er dan geen moleculen meer aanwezig; de werkzaamheid van deze bereidingen kan daarom niet worden verklaard vanuit klassieke fysicochemisch modellen.
Wetenschappelijk onderzoek naar hoge homeopathische verdunningen richt zich op de bijzondere eigenschappen van water, het meten van de aanwezigheid van werkzame structuren in hoge homeopathische verdunningen en het verklaren van de biologische werkzaamheid.
Schudden
Het schudden blijkt essentieel te zijn voor het vormen van structuren die de eigenschappen van de vloeistof veranderen (zie poster: Dynamisation and Physicochemical Foundations).
Meetbare processen
Ontwikkelingen in de nanotechnologie, alsmede het toepassen van verfijnde meetmethoden (zoals spectroscopie en elektronenmicroscopie), hebben het bewijs opgeleverd dat hoog verdunde homeopathische producten eigenschappen bezitten, die kunnen reageren met biologische systemen. In een systematische review (overzicht van onderzoeken) van Tournier et al. (2021) concluderen onderzoekers dat er meetbare verschillen bestaan onder bepaalde experimentele omstandigheden. Een uitdaging daarbij is tot nu toe de reproduceerbaarheid van de experimenten in een ander laboratorium (zie poster: Recent Physicochemical Evidence).
Verklaringsmodellen
Inzichten uit de complexe systeembiologie en de kwantumbiologie bieden een basis voor aannemelijke verklaringen voor de werkzaamheid van hoge verdunningen. De meest veelbelovende theorieën voor mogelijke biologische werkingsmechanismen zijn: de ‘quantum coherence domain hypothesis’, the ‘dynamic water cluster hypothesis’, en de ’weak quantum theory’ (zie poster: Biological Interactions and Explanatory Models).
Toepassingen
De verworven kennis over hoge homeopathische verdunningen kan worden toegepast in de humane geneeskunde, de diergeneeskunde en de landbouw. In de landbouw bijvoorbeeld, kunnen deze producten worden ingezet om weerbaarheid van planten tegen externe invloeden te verhogen, waardoor minder chemische bestrijdingsmiddelen nodig zijn (zie poster: Potential Applications).
Samenvatting
In hoge homeopathische verdunningen (voorbij het getal van Avogadro) zijn werkzame structuren aangetoond die reageren met biologische systemen. Het fysicochemisch onderzoek naar deze verdunningen maakt gebruik van nieuwe technieken gebaseerd op o.a. de nanotechnologie en kwantumbiologie. Wetenschappers werken wereldwijd aan de standaardisatie van protocollen voor dit type onderzoek en het reproduceren van experimenten in verschillende laboratoria. De resultaten leiden tot veelbelovende, praktische toepassingen in (dier-)geneeskunde en de landbouw.
Fundamenteel onderzoek naar ultrahoge potenties met behulp van kleurstoffen S. Cartwright [12].
In 2015 is er een baanbrekend onderzoek gepubliceerd waarbij aangetoond kon worden met behulp van solvatochromische kleurstoffen dat homeopathische hoge potenties verschillen van enkel oplosmiddel. Een oplossing van glycerol 50 MK, een ultra hoge homeopathische potentie, waarin geen moleculair bestanddeel van de uitgangsstof aanwezig kan zijn, werd vergeleken met enkel water alcohol oplossing. Bij de homeopathische potenties ontstonden kleurveranderingen onder invloed van de kleurstofreacties die spectrofotometrisch werden geanalyseerd. De solvatochromische kleurstoffen lijken te reageren op elektrische veranderingen in hun omgeving. Dus dit zou een aanwijzing kunnen zijn dat de werking van homeopathische potenties berust op informatie vastgelegd als elektrische lading. De resultaten waren significant en reproduceerbaar.
[12] Cartwright S.J. Solvatochromic dyes detect the presence of homeopathic potencies. Homeopathy, 2016;105(1):55-65 | PubMed