Trefwoordenlijst

  • Acute ziekten
    Onder acute aandoeningen worden ziekten gerekend die van beperkte duur zijn. Tot acute ziekten worden bijvoorbeeld pneumonie (longontsteking), een influenza (griep) en een faryngitis (keelontsteking) gerekend. Ook een trauma hoort tot de acute ziekten
  • Arij Vrijlandt
    Arij Vrijlandt  (1-12-1911  /  21-12-1992) Nestor van de homeopathie in Nederland. Vanuit zijn werk als huisarts ontwikkelde hij zich tot een gewaardeerd en kundig homeopathisch arts. Als kenner van zowel Hahnemann als Kent, als ook de klinische homeopathie heeft hij altijd gestreefd naar integratie van de homeopathie binnen de reguliere gezondheidszorg. Later deed hij als arts zwakzinnigenzorg veel ervaring op met homeopathische behandeling van ernstige stofwisselingsstoornissen, epilepsie en nierfalen. Hoofddocent homeopathie van het Centrum voor Homeopathie en Acupunctuur te Nijmegen en later medeoprichter van de Stichting Homeopathische Opleidingen, de homeopathische artsenopleiding. Schrijver van Homeopathische prescriptie in de praktijk, 234 middelen toegelicht. Uitgave Homeovisie isbn 90 71669 33 5 Zie ook: Arij Vrijlandt in memoriam.
  • CAM
    CAM : complementaire en alternatieve geneeskunde
  • chronische ziekten
    Chronische ziekten zijn aandoeningen die van lange duur zijn en geen spontaan herstel te zien geven. Deze aandoeningen graven zich steeds dieper in in het organisme. Ze laten vaak wel rustiger fases zien waarin er weinig tot geen klachten zijn, maar de klachten zullen telkens opnieuw opvlammen. Chronische aandoeningen veranderen op den duur van aard en karakter. Men kan zeggen dat een chronische ziekte een diepe basale ontregeling is van het herstelmechanisme van het organisme. Hahnemann gebruikte hiervoor de term “miasma”. Een chronische ziekte kan ontstaan door het niet goed herstellen van een acute aandoening, hetzij door verkeerde medicatie, hetzij door te weinig rust of complicaties. Voorbeelden van chronische ziekten zijn reumatoïde artritis (gewrichtsreuma), ziekte van Parkinson, COPD (luchtwegaandoeningen) en diabetes mellitus (suikerziekte).
  • complex-homeopathie
    Onder complex-homeopathie verstaan we het gebruik van standaard samengestelde homeopathische geneesmiddelen, vervaardigd met als doel een bepaalde klacht, ziektebeeld of een bepaald orgaansysteem homeopathisch te behandelen. De toepassing van homeopathie vereist van de voorschrijver gedegen kennis van de materia medica en kennis van de verschillen tussen de geneesmiddelen. Voorstanders van complex-homeopathie menen dat de geneesmiddelkeuze vereenvoudigd kan wordendoor per aandoening een spécialité te ontwikkelen die gericht is op één klinische aandoening. Voorbeelden hiervan zijn complexmiddelen tegen gewrichtsklachten en overgangsklachten. Ook bestaan er complexmiddelen om een orgaansysteem te activeren, bijvoorbeeld een complexmiddel voor de nier of lever. Homeopathische complex-middelen bevatten combinaties van verschillende enkelvoudige homeopathische geneesmiddelen die in de praktijk succesvol zijn gebleken bij de behandeling van de betreffende indicatie. Bijvoorbeeld: Voorheen bestond er een complexmiddel voor kinderen met koorts, het zogenaamde BAF complex. Het bevatte Belladonna D4, Aconitum D4 en Ferrum phosphoricum D6. In dit middel waren de drie meest gebruikte middelen bij koorts in één middel samengebracht, om zo een brede werking te bereiken, zodat de meeste patiënten met koorts er baat bij zouden hebben. Dit soort middelen werden op de markt gebracht als vorm van zelfmedicatie voor een breed publiek. Ze zijn meestal in een drogisterij of reformhuis verkrijgbaar. Omdat er op een homeopathisch geneesmiddel in Nederland sinds juli 2012 geen indicatie meer vermeld mag staan en complexmiddelen juist op geleide van hun indicatie worden gebruikt, zijn veel van deze complex-middelen van de markt verdwenen. Zie ook Wettelijke status homeopathische geneesmiddelen, datum 1 juli 2012!!).
  • Complexmiddelen
    We verstaan onder een homeopathische complex-middel een geneesmiddel dat is samengesteld uit de combinatie van verschillende enkelvoudige middelen. Een complex wordt meestal voor een bepaalde klinische indicatie samengesteld. Vaak wordt het op de markt gebracht om als zelfzorgmiddel te dienen voor een breed publiek. Bij de samenstelling van een complex worden een aantal voor die indicatie goed geschikte enkelvoudige middelen gecombineerd. Bijvoorbeeld bij een complex voor de indicatie hoofdpijn, worden een paar belangrijke homeopathische hoofdpijn middelen door de fabrikant gekozen en gecombineerd. Het zo verkregen geneesmiddel zou dan breed werken op de klacht. Zo kan het precies kiezen van het middel achterwege kan worden gelaten, hetgeen voor behandelaar en patiënt handig is. Voor de veiligheid worden meestal lage potenties gekozen. Het nadeel is dat niet precies duidelijk is of de combinatie voor die patiënt wel geschikt is en het kan zijn dat juiste middel er niet in zit. Ook een lage potentie van een homeopathisch geneesmiddel kan een reactie geven, vaak geïnterpreteerd als bijwerking. In de praktijk blijkt dat vaak mee te vallen. Voorbeelden van complexmiddelen zijn: Nisyleen, een complexmiddel dat bestanddelen bevat die in de homeopathie gebruikt worden bij klachten tijdens de griep. Reneel, een complexmiddel dat bestanddelen bevat die gebruikt worden bij blaas en nier klachten.
  • Conserveren
    plantensappen worden met alcohol geconserveerd, hetgeen een langere houdbaarheid oplevert
  • Constantin Hering
    De Amerikaanse arts, Constantin Hering was rond 1850 van grote betekenis voor de ontwikkeling van de homeopathie in Amerika. Hij beschreef de manier waarop een diepe genezing zich ontwikkelt. Deze staat bekend als de “wet van Hering” en het bijzondere is dat deze wet op meerdere vormen van genezing van toepassing is. In de Chinese geneeskunde en diepgaande psychotherapie treft men dezelfde soort beschrijvingen van het genezingsproces aan. Indien er sprake is van genezing dan veranderen de klachten zodanig dat zij verschuiven van binnen naar buiten. De meest belangrijke vitale organen verbeteren het eerst, zoals hart, lever en zenuwgestel, minder vitale organen zoals gewrichten en huid verbeteren later. De klachten kunnen hier zelfs toenemen. Psychische verbetering is een teken van diep herstel. Verplaatsen klachten zich van buiten naar binnen, dan is dit een ongunstig teken en dient men de therapie aan te passen. De klachten verdwijnen in volgorde van ontstaan, dus de meest recent gekomen klachten verbeteren het eerst, later verbeteren de oudere klachten. Het kan zijn dat tijdens het genezingsproces oude klachten van jaren her, tijdelijk terugkomen. Bij verdere verbetering genezen deze klachten definitief. Het terugkeren van oude klachten is een gunstig teken en wijst op diep herstel. Pijnen en huiduitslag verbeteren van boven naar beneden, van centraal naar de uiteinden van het lichaam. Is de richting omgekeerd dan is dit ongunstig. De wet van Hering vormt een belangrijk criterium bij de beoordeling van het beloop van ziekte en herstel.
  • constitutiemiddel
    Onder een constitutiemiddel in de homeopathie wordt een enkelvoudig middel geneesmiddel verstaan gekozen op grond van het hele plaatje van de patient, dus inclusief, karakter, persoonskenmerken, algemene lichamelijke kenmerken en bouw. Eigenlijk kan men was spreken van een goed constitutiemiddel voor die patiënt als iemand daar meerdere keren in verschillende situaties steeds goed op heeft gereageerd. Dus pas achteraf. Het idee is dat het middel het algehele herstelvermogen op dat moment activeert en helpt over bepaalde klachten heen te komen. Als iemand een terugval in zijn gezondheid ervaart zou dat constitutiemiddel dan weer helpen om er bovenop te komen.
  • definitie
    Volledige definitie: “Homeopathie is een geneeskundige benadering die gericht is op het verbeteren van de gezondheid van de zieke mens door toediening van stoffen, in de vorm van homeopathische geneesmiddelen, op geleide van diens individuele symptomen, die lijken op de symptomen die deze stoffen bij een gezond persoon kunnen teweegbrengen. Daarmee wordt met name naar de gehele mens gekeken. Homeopathische geneesmiddelen worden als regel gepotentieerd, dat wil zeggen stapsgewijze verdund en geschud volgens procedés die worden beschreven in de Europese Farmacopee en ze worden voor een beperkte duur gebruikt in kleine doseringen.” Korte definitie:   “Homeopathie is een geneeswijze waarbij aandoeningen worden behandeld met homeopathische geneesmiddelen die het zelfherstellend vermogen stimuleren. Homeopathische geneesmiddelen zijn duurzaam en bij deskundig gebruik volstrekt veilig en worden voor een beperkte duur gebruikt in kleine doseringen.” (Definities: Platform homeopathische organisaties  “Samen voor homeopathie” 2017)
  • dieren homeopaat
    homeopathisch werkend therapeut met opleiding klassieke  homeopathie.
  • Dilutie
    Dilutie (Druppels), dus een vloeibare vorm. Deze vorm bestaat uit een alcohol-water oplossing. Een homeopathische potentie in dilutie bevat ongeveer 50% alcohol, hetgeen de houdbaarheid waarborgt. Deze hoeveelheid alcohol maken diluties minder geschikt als toedieningsvorm bij kleine kinderen en zwangeren. Men kan druppels in water makkelijk oplossen en zo toedienen. Voor het gebruik dient men de oplossing te schudden.
  • EASAC
    European Academies Science Advisory Council; Europese samenwerkingsverband van nationale academies voor wetenschappen.
  • EBM (Evidence Based Medicine)
    Volgens de grondleggers van de EBM, David Sacket en Alvan Feinstein, wordt onder dit begrip verstaan: het integreren van klinische individuele expertise met het beste externe bewijs, dat vanuit systematisch onderzoek beschikbaar is en waarbij rekening gehouden wordt met de voorkeuren, wensen en verwachtingen van de patiënt. Dus EBM rust op drie pijlers: klinische expertise, extern bewijs en wensen, voorkeuren van de patiënt. Vaak wordt eenzijdig de nadruk gelegd op het extern bewijs (de RCT’s) en wordt een therapie als de homeopathie beoordeeld op dit experimenteel bewijs, hetgeen weinig recht doet aan de klinische praktijk van alle dag, een sterk punt van de homeopathie.
  • Europese Farmacopee
    Dit soort informatie staat niet online, maar is slechts te benaderen als je daarvoor ingeschreven bent: https://www.edqm.eu/en/european-pharmacopoeia-8th-edition-1563.html  
  • farmacopee
    De bereiding van homeopathische geneesmiddelen vindt plaats volgens de instructies uit een homeopathische farmacopee. In Nederland wordt gebruik gemaakt van de Europese Farmacopee.
  • fytotherapie
    Fytotherapie of kruidengeneeskunde is een natuurlijke behandelmethode welke in staat tussen de reguliere moderne farmacotherapie en de homeopathie. Er worden alcoholische oplossingen, tincturen, of aftreksels met water van plantenmateriaal gebruikt, geen potenties. De geneesmiddelkeus vindt plaats op grond een tegengestelde werking. Dus bij krampende pijn wordt een kruid gegeven dat krampen tegen gaat, bijvoorbeeld Kamille. In de homeopathie wordt een middel voorgeschreven in gepotentieerde vorm, dat n staat is bij gezonde mensen kramp op te roepen, bijvoorbeeld Nux vomica, een plantaardige noot die strychnine bevat.
  • geneesmiddelproef
    Geneesmiddelproef - GMP Naast het similia-principe rust de homeopathie op nog een andere belangrijke pijler, de geneesmiddelproef op gezonde mensen. Hahnemann stelde dat het slechts mogelijk was de geneeskrachtige werking van een geneesmiddel te leren kennen door zulk een experiment. Hij was daarmee een van de eersten die op deze manier systematisch klinisch geneesmiddelonderzoek propageerde. “We moeten ons dus uitsluitend houden aan de pathologische bijzonderheden en conditieveranderingen, die de medicamenten in het gezonde lichaam kunnen opwekken en bedenken dat alleen die storingen ons duidelijk kunnen maken , welke geneeskracht de middelen bezitten.“ (Hahnemann, Organon paragraaf 21).
  • Globuli
    Globuli, korrelvorm. De korrels, bestaand uit sacharose, worden gedrenkt met de gewenste potentie en worden gedroogd. De korrels zijn zo goed houdbaar en makkelijk te doseren, ook bij kinderen. Er bestaan korrels in verschillende grootte. - granuli: grote korrels (20 granuli per gram); - globuli: kleine korrels (100 globuli per gram). In principe kan alles wat in dilutie te verkrijgen is, ook in korrelvorm geleverd worden, behalve oertincturen.
  • homeopathisch therapeut
    Een homeopathisch therapeut heeft een gedegen opleiding in de homeopathie gevolgd. Ook hebben zij onderricht gehad in het functioneren van het menselijk lichaam en ziekteleer. Jaarlijks scholen zij bij op het gebied van de homeopathie.
  • Integrale geneeskunde
    De term “integrale geneeskunde”, wordt in de Engelstalige wereld aangeduid met de term ”integrative medicine”. Het Consortium Academic Health Centers for IntegrativeMedicine, een samenwerkingsverband van momenteel 57 universiteiten in de Verenigde Staten hanteert hierbij de volgende definitie: „the practice of medicine that reaffirms the importance of the relationship between practitioner and patient, focuses on the whole person, is informed by evidence, and makes use of all appropriate therapeutic approaches, healthcare professionals and disciplines to achieve optimal health and healing”: http://www.imconsortium.org/about/home.html
  • Isopathie
    Onder isopathie wordt verstaan: het voorschrijven van een gepotentieerde homeopathische bereiding gekozen op grond van de oorzaak van de verstoorde gezondheid. Hierbij wordt niet zoals in de homeopathie een gelijkend middel gekozen, maar een “iso”-middel, een zelfde-middel. Voorbeelden van isopathie: patiënten met de ziekte van Pfeiffer kunnen in hun herstel ondersteund worden door het homeopathisch middel gemaakt van het gedode Epstein Bar virus in potentie toe te dienen, patiënten die klachten hebben na bestraling, zoals pijnlijk brandende littekens, kunnen nabehandeld worden met Radium bromatum, een radioactief element in gepotentieerde vorm.
  • klassieke homeopathie
    Als u leest over homeopathie of op internet sites bezoekt komt u vaak de term “klassieke homeopathie” tegen. Dit is een door homeopathische therapeuten gebruikte term om aan te geven dat ze werken volgens de oorspronkelijke homeopathie van Hahnemann. Omdat uit de toevoeging “klassiek” begrepen zou kunnen worden dat de homeopathie sindsdien heeft stilgestaan, wordt deze term op deze site niet gebruikt.
  • klinische homeopathie
  • LM potenties
    De LM-potenties Deze potenties heeft Hahnemann op het eind van zijn leven in Parijs ontwikkeld en beschreven in de laatste editie van het Organon (paragraaf 270). Volgens hem was dit de potentieervorm die hem het meest tevreden stelde. Daar deze 6e editie van het Organon na de dood van Hahnemann door zijn weduwe niet openbaar is gemaakt en het origineel pas weer rond 1921 bij toeval opdook, zijn de LM-potenties pas later in gebruik genomen. Pierre Schmidt heeft deze in de vijftiger jaren geïntroduceerd in de medische praktijk. LM-potenties worden ook wel Q-potenties genoemd (quinquagintamillesimaal). De bereiding is geheel anders dan de eerder genoemde D-, C- en K-potenties. De grondgedachte van Hahnemann was een zo groot mogelijke oppervlaktevergroting te verkrijgen tijdens het potentieerproces. Hiertoe benutte hij bij iedere potentieerstap de overgang van vloeistof naar globuli (korrels). Uitgaande van een C3-trituratie wordt een alcoholoplossing gemaakt en 1:100 gepotentieerd. Dan worden korrels gedrenkt in deze oplossing en wordt per korrel 1/500 deel van de oplossing opgenomen. Dit is de eerste potentie, de LM1. Vervolgens wordt 1 korrel van de LM1 opgelost in 1 druppel water, vervolgens met alcohol van 86% 1:100 verdund en gepotentieerd. In deze gepotentieerde vloeistof worden nieuwe korrels gedrenkt en zo is de LM2 bereikt. De verdunning per stap, van vloeistof naar korrel wordt zo 1:50 000. Voor precieze bereiding zie “Homeopathica” blz 32-33. Gebruik van de LM-potenties Door hun bijzondere manier van bereiden (hoge verdunning, 100 maal schudden, maar weinig potentieerstappen) hebben de LM-potenties een milde, maar korte werking. Dit in tegenstelling tot de hoge potenties die bij gevoelige patiënten lang kunnen nawerken (1 dosis dagen tot weken, zelfs maanden). Vanwege de mildere en korte werking zijn verergeringsreacties bij LM-potenties beter te sturen. De LM-potenties worden vaak gegeven aan patiënten die ook gebonden zijn aan reguliere medicatie en aan patiënten bij wie heftige reacties te verwachten zijn. Er wordt gestart bij de LM1 en vervolgens stap voor stap opgehoogd naar LM2, LM3 etc. De inname is dagelijks of 2x per week en daarmee makkelijker per patiënt optimaal te doseren. De LM-potenties worden de laatste jaren veelvuldig gebruikt, ook in Nederland.
  • magistrale bereiding
    Niet-geregistreerde homeopathische geneesmiddelen moeten bij een speciale homeopathische bereidingsapotheek op recept als magistrale bereiding aangevraagd worden. Levering is tot op heden geen probleem, vergoeding van een niet-geregistreerd homeopathisch geneesmiddel is echter wel problematisch.
  • materia medica
    Onder Materia Medica wordt letterlijk verstaan: de kennis van geneesmiddelen, hun samenwerking en toepassing.
  • meta-analyse
    Een meta-analyse is een onderzoek waarbij de resultaten van eerder uitgevoerde onderzoeken samen worden genomen om een preciezere uitspraak te doen over een bepaald fenomeen of theorie.
  • NHMRC
    National Health and Medical Research Counsel
  • Nosoden
    Nosoden, van oorsprong ziekteproducten van mens en dier. Aanvankelijk in de homeopathie terecht gekomen als mogelijkheid om de ziekte waar de nosode van afkomstig was isopathisch (= behandeling met hetzelfde middel) te behandelen, bijvoorbeeld Tuberculine (preparaat van gedood tuberculeus materiaal) als middel ter behandeling van Tuberculose. Echter bij het nader onderzoek en gebruik in de praktijk bleken deze middelen veel rijker in hun symptomatologie dan hun oorsprong deed vermoeden. Ook ziektebeelden die niets met de oorspronkelijk ziekte te maken hebben bleken goed te kunnen reageren. Zo is Tuberculinum een prachtig middel voor kinderen die vatbaar zijn voor luchtweginfecties, maar ook bij gedragsproblemen van kinderen kan dit middel prima werken. Een ander voorbeeld is Medorrhinum, de nosode van de gonorroe.
  • potentie
    De potentie geeft de mate aan waarin het middel verdund en geschud is.
  • potentiëren
      Potentieren is een kenmerk van de bereiding van homeopathische geneesmiddelen Het proces bestaat uit een herhaaldelijk verdunnen van de uitgangsstof met alcohol of water en krachtig schudden. Niet in water of alcohol oplosbare stoffen worden verwreven met melksuiker. Het is een zuiver farmacologisch proces, gecontroleerd door een homeopathisch apotheker, vastgelegd in de homeopathische farmacopee. Hoe het kan dat dergelijke middelen in het lichaam de genezing stimuleren is nog niet bekend en onderwerp van studie. Wel staat vast dat ze een wetenschappelijk aantoonbare werking hebben. Er zijn verschillende potientiereeksen die verschillen in verdunningsstappen. Zo spreken we over een D potentie als we 1:10 verdunnen en een C potentie als we 1:100 verdunnen. Een D6 is dan een middel dat 6 maal achtereen 1:10 is verdund en hierna krachtig is geschud. Een C 30 is dan 30 maal verdund en geschud in een verhouding van 1:100.
  • RCT (Randomised Controlled Trial)
    Bij het onderzoek worden minstens twee groepen patiënten of proefpersonen gevormd, waarbij de indeling aselect plaatsvindt (randomisatie). Naast de groep die de te onderzoeken behandeling krijgt, zijn er altijd één of meerdere controlegroepen ter vergelijking. Deze controlegroepen kunnen of een placebo-behandeling krijgen, of ter vergelijking de op dat moment best beschikbare therapie, of ter vergelijking geheel geen behandeling. Daarbij is het nodig de omstandigheden van de proefpersonen zo veel mogelijk te controleren om goed vergelijkbare groepen te krijgen en de kans op succes van de behandeling voor allen zo veel mogelijk gelijk te stellen. Vaak wordt er een selectie gemaakt naar bijvoorbeeld leeftijd, andere behandelingen die de persoon krijgt, bijkomende pathologie, etc. Een ander kenmerk is de blindering, het liefst dubbele blindering. Hierbij weet de proefpersoon niet of hij/zij een “echte” of placebo c.q. controle-behandeling krijgt. Dubbelblind wil zeggen dat ook de behandelend arts niet weet welke behandeling de proefpersoon krijgt. De resultaten van beide groepen worden dan statistisch geëvalueerd en er wordt een uitspraak gedaan of de effecten wel of niet statistisch significant zijn.
  • Recidiverende aandoeningen
    Recidiverende acute aandoeningen worden als een chronische ziekte beschouwd. Voorbeelden hiervan zijn: recidiverende luchtweginfecties, recidiverende-urineweginfecties, maar ook periodieke hoofdpijnen, zoals migraine.
  • Referenties bewering 1
    http://www.facultyofhomeopathy.org/research/ Boas PJFV, Spagnuolo RS, Kamegasawa A, et al. Systematic reviews showed insufficient evidence for clinical practice in 2004: what about in 2011? The next appeal for the evidence-based medicine age. J Eval Clin Pract, 2013; 19(4):633-7 | PubMed Lewith GT. Funding for CAM. BMJ., 2007; 335(7627): 951. | PubMed  
  • Referenties bewering 2
    [1] Jacobs J, Jonas WB, Jiménez-Pérez M & Crothers D. Homeopathy for childhood diarrhea: combined results and metaanalysis from three randomized, controlled clinical trials. Pediatr. Infect. Dis. J., 2003;22:229–234 | PubMed [2] Jacobs J, Springer DA, Crothers D. Homeopathic treatment of acute otitis media in children: a preliminary randomized placebo-controlled trial. Pediatr Infect Dis J., 2001; 20(2): 177-83 | PubMed [3] Sinha MN, et al. Randomized controlled pilot study to compare Homeopathy and Conventional therapy in Acute Otitis Media. Homeopat. J. Fac. Homeopat., 2012; 101: 5–12 | PubMed [4] Wiesenauer M & Lüdtke R. A meta analysis of the homeopathic treatment of pollinosis with Galphimia glauca. Forsch. Komplementärmed., 1996; 3: 230-234 | PubMed [5] Reilly DT, Taylor MA, et al. Is homoeopathy a placebo response? Controlled trial of homoeopathic potency, with pollen in hayfever as model. Lancet, 1986; 2(8512): 881-886 | PubMed [6] Schneider B, et al. Treatment of vertigo with a homeopathic complex remedy compared with usual treatments – a meta-analysis of clinical trials, Arzneim.-Forschung, 2005; 55(1): 23-29 | PubMed
  • Referenties bewering 4
    [1] Witt CM, Bluth M, Albrecht H, Weisshuhn TE, Baumgartner S, Willich SN. The in vitro evidence for an effect of high homeopathic potencies–a systematic review of the literature. Complement Ther Med., 2007; 15(2): 128-38 | PubMed [2] Davenas E, Beauvais F, Amara J, et al. Human basophil de-granulation triggered by very dilute antiserum against IgE. Nature, 1988; 333: 816–818 | PubMed [3] Ovelgönne JH, Bol AW, Hop WC, van Wijk R. Mechanical agitation of very dilute antiserum against IgE has no effect on basophil staining properties. Experientia, 1992; 48: 504–508 | PubMed [4] Hirst SJ, Hayes NA, Burridge J, et al. Human basophil degranulation is not triggered by very dilute antiserum against human IgE. Nature, 1993;366: 525–527 | PubMed [5] Belon P, Cumps J, Ennis M, et al. Inhibition of human basophil degranulation by successive histamine dilutions: results of a European multi-centre trial. Inflammation Research, 1999; 48 (Suppl 1): S17–18 | PubMed [6] Lorenz I, Schneider EM, Stolz P, et al. Sensitive flow cytometric method to test basophil activation influenced by homeopathic histamine dilution. Forschende Komplementärmedizin, 2003; 10: 316–324 | PubMed [7] Belon P, Cumps J, Ennis M, et al. Histamine dilutions modulate basophil activation. Inflammation Research, 2004; 53: 181–188 | PubMed [8] Harrer B. Replication of an experiment on extremely diluted thyroxine and
highland amphibians. Homeopathy, 2013;102(1):25-303 | PubMed [9] Endler P, Thieves K, Reich C, Matthiessen P, Bonamin L, Scherr C, Baumgartner S. Repetitions of fundamental research models for homeopathically prepared dilutions beyond 10(-23): a bibliometric study. Homeopathy, 2010; 99(1): 25-36 | PubMed | HRI Synopsis [10] Betti L, et al. Effectiveness of ultra high diluted arsenic is a function of succussion number as evidenced by wheat germination test and droplet evaporation method. Int J High Dilution Res, 2013; 12 (44): 127–128 | Full text
  • Referenties bewering 6
    NHS Digital: NHS Prescription Cost Analysis 2016 Freedom of Information Act request to the Department of Health by the Faculty of Homeopathy. Cost was £11.89 million between 2005 and 2008 BMJ Clinical Evidence, Efficacy Categorisations. 2017. Available from http://clinicalevidence.bmj.com/x/set/static/cms/efficacy-categorisations.html  [Accessed 25 Sept 2017] Spence D, Thompson E A, Barron S J. Homeopathic treatment for chronic disease: a 6-year university-hospital outpatient observational study. J Altern Complement Med, 2005; 5: 793-798 | PubMed Sharples F, van Haselen R, Fisher P. NHS patients’ perspective on complementary medicine. Complement Ther Med, 2003; 11: 243-248 | PubMed Grimaldi-Bensouda, L. et al. Benchmarking the burden of 100 diseases: results of a nationwide representative survey within general practices. BMJ Open, 2011; 1, e000215 | Full text Grimaldi-Bensouda, L. et al. Management of upper respiratory tract infections by different medical practices, including homeopathy, and consumption of antibiotics in primary care: the EPI3 cohort study in France 2007-2008. PLoS One, 2014;9: e89990 | Full text Rossignol, M. et al. Impact of physician preferences for homeopathic or conventional medicines on patients with musculoskeletal disorders: results from the EPI3-MSD cohort. Pharmacoepidemiol. Drug Saf, 2012; 21: 1093–1101 | PubMed Grimaldi-Bensouda, L. et al. Who seeks primary care for sleep, anxiety and depressive disorders from physicians prescribing homeopathic and other complementary medicine? Results from the EPI3 population survey. BMJ Open, 2012; 2 | Full text 
  • Referenties bewering 7
    [1] Macías-Cortés ED et al. Individualized homeopathic treatment and fluoxetine for moderate to severe depression in peri- and postmenopausal women (HOMDEP-MENOP study): a randomized, double-dummy, double-blind, placebo-controlled trial. PLoS One, 2015 ;10(3):e0118440 | Full text [2] Kirsch I, Deacon BJ, Huedo-Medina TB, Scoboria A, Moore TJ, et al. Initial Severity and Antidepressant Benefits: A Meta-Analysis of Data Submitted to the Food and Drug Administration. PLoS Med, 2008; 5(2): e45 | Full text [3] Sinha, MN et al. Randomized controlled pilot study to compare Homeopathy and Conventional therapy in Acute Otitis Media. Homeopat. J. Fac. Homeopat., 2012; 101: 5–12 | PubMed [4] Haidvogl M. et al. Homeopathic and conventional treatment for acute respiratory and ear complaints: A comparative study on outcome in the primary care setting. BMC Complement and Altern Med, 2007; 7:7 | Full text [5] Schneider et al. Treatment of vertigo with a homeopathic complex remedy compared with usual treatments – a meta-analysis of clinical trials. Arzneim.-Forschung, 2005; 55(1): 23-29 | PubMed [6] Witt C, Keil T, Selim D, et al. Outcome and costs of homeopathic and conventional treatment strategies: a comparative cohort study in patients with chronic disorders. Complement Ther Med, 2005;13: 79-86 | PubMed
  • Referenties bewering 9
    1. Mathie RT et al. Randomised placebo-controlled trials of individualised homeopathic treatment: systematic review and meta-analysis. Systematic Reviews, 2014; 3: 142
 | Full text 2. Kleijnen J, Knipschild P, ter Riet G. Clinical trials of homeopathy. BMJ, 1991; 302: 960 | PubMed
  • Referenties bewering 11
    [1] Norn S. et al. [From willow bark to acetylsalicylic acid].[Article in Danish]. Dan Medicinhist Arbog., 2009;37:79-98 | Abstract [2] Bottling RM. Vane’s discovery of the mechanism of action of aspirin changed our understanding of its clinical pharmacology. Pharmacol Rep., 2010; 62(3):518-25 | Abstract | Full text
  • scepticus
    Deze zogenaamde “sceptici” bestrijden alle in hun ogen onzinnige CAM-behandelwijzen op een dogmatische manier, die meer doet denken aan een inquisitie dan aan wetenschap.
  • SGCIG (Stichting Geschilleninstantie Complementaire en Integrale Geneeskunde)
    SGCIG (Stichting Geschilleninstantie Complementaire en Integrale Geneeskunde) is een geschilleninstantie waartoe men zich kan wenden indien de afhandeling van een conflict  door de klachtenfunctionarissen van de AVIG niet tot een aanvaarde oplossing heeft geleid. Deze instantie beoordeelt de situatie juridisch en is bevoegd een oordeel uit te spreken en een eventuele schadeclaim toe te wijzen.
  • similia-principe
    De keus van de best passende prikkel is waar het in de homeopathie om draait. Deze keus van het geneesmiddel in de homeopathie vindt plaats volgens het gelijksoortigheids-­principe, ook wel het similia-principe genoemd (similia = gelijkend). Dat wil zeggen dat de symptomen die iemand heeft, genezen kunnen worden door een middel dat bij een gezonde persoon soortgelijke symptomen kan ver­oorzaken. Bijvoorbeeld: rauwe ui kan traanogen en een lopende neus ver­oorzaken. Dan zal een geneesmiddel, bereid op basis van de ui, Al­lium cepa, patiënten kunnen helpen met diezelfde klachten, zoals bij een allergische rhinitis met een irriterende waterige neusloop en traanogen.
  • Tritureren
    Tritureren (= verwrijvingstechniek) om een betere ontsluiting van onoplosbare uitgangsstoffen te verkrijgen door oppervlaktevergroting. Met name het maken van potenties met water/alcohol van onoplosbare stoffen, zoals metalen en bepaalde chemische verbindingen, is pas mogelijk als de uitgangsstof door verwrijven met melksuiker tot een C3 of D6 is gepotentieerd (interne link naar B.2.3 , potentiëren). De dan ontstane deeltjes zijn dan zo klein dat colloïdale oplosbaarheid mogelijk is. Vanaf C3 of D6 wordt dan met water /alcohol verder gepotentieerd tot hogere potenties
  • welbevinden
    Gezondheid als het vermogen om zich aan te passen en een eigen regie te voeren, in het licht van de fysieke, emotionele en sociale uitdagingen in het leven. “Het verschil met de WHO-definitie is dat in dit concept de potentie benadrukt wordt om gezond te zijn of te worden, zelfs wanneer er sprake is van ziekte. Daarbij zijn persoonlijke groei en ontwikkeling en het vervullen van persoonlijke doelen in het leven net zo belangrijk.” Dit concept beschrijft gezondheid niet als een statische situatie, zoals de oude WHO-definitie, maar stelt functioneren, veerkracht en zelfregie centraal.
  • Wettelijke status homeopathische geneesmiddelen
    Homeopathische geneesmiddelen zijn in Nederland onder de huidige regering moeilijker verkrijgbaar. Sinds 1 juli 2012 mogen geen indicaties meer vermeld worden op verpakkingen, tenzij er wetenschappelijk bewijs van effectiviteit is volgens farmacologische uitgangspunten. Het principe daarvan is “one remedy-one target”. Omdat homeopathie per definitie systeemgericht is en dus niet gericht op één onderdeel van het lichaam als biosysteem, is aan de eis van deze wet onmogelijk te voldoen. In de Verenigde Staten bestaat al jaren een “Consortium voor Integrative Medicine”, waarin diverse vormen van complementaire behandeling volgens passende wetenschappelijke methodiek onderzocht en geëvalueerd worden. In verschillende Amerikaans ziekenhuizen worden dan ook complementaire methoden aangeboden aan de patiënten. Deze open houding staat in schril contrast tot gereserveerde houding van de Nederlandse overheid en ziekenhuizen.
  • Wikipedia en de waarheid [1]
    Deze website is opgezet door “The Association of Sceptical Investigation.” Dit genootschap heeft ten doel de ware scepsis in de wetenschap te bevorderen - gekenmerkt door nieuwsgierigheid en gezonde twijfel. Dit houdt in dat men met een open mind fenomenen, die nog niet te verklaren zijn, onderzoekt, en dogmatische aannames in twijfel trekt. Zo zou men ook met deze sceptische instelling de beweringen dienen te onderzoeken gedaan door personen, die zichzelf de titel “scepticus” 1 hebben aangemeten. Deze zogenaamde “sceptici” bestrijden alle in hun ogen onzinnige CAM-behandelwijzen op een dogmatische manier, die meer doet denken aan een inquisitie dan aan wetenschap.
WP Feedback

Dive straight into the feedback!
Login below and you can start commenting using your own user instantly

Share This